Grzybicze zakażenia drożdżakami

Objawy

♦    Bezbolesne białe plamki na śluzówce jamy ustnej lub gardła znikające w czasie mycia zębów; są to pleśniawki jamy ustnej, najczęściej pojawiające się u noworodków, osób w podeszłym wieku i chorych na AIDS.

♦    Białe płatowate plamy w jamie ustnej i gardle, czasami powodujące ból przy połykaniu; objawy te mogą świadczyć o pleśniawicy przełyku, najczęstszym powikłaniu wczesnego stadium rozwoju AIDS.

♦    Łuszcząca się skóra dłoni, zwłaszcza między palcami, a także opuchnięte wały paznokciowe, wyraźnie górujące nad niezmienioną zapalnie skórą.

♦    Pojawiająca się w fałdach skóry swędząca lub piekąca różowa wysypka skórna o specyficznym połysku, z łuszczącym się lub pokrytym pęcherzykami brzegiem. Objawy takie wskazują na wyprzenie skórne.

♦    U kobiet – pieczenie i świąd pochwy; zaczerwienienie i obrzęk warg sromowych; niezwykła, lepka i biała wydzielina (upławy); ból w czasie stosunku. Objawy te wskazują na drożdżycę pochwy, określaną inaczej jako kandydiaza pochwy.

♦    U mężczyzn – najczęściej swędzące lub piekące plamiste zaczerwienienie o brzegu pokrytym pęcherzykami, występujące na żołędzi lub na granicy z napletkiem. Objawy te wskazują na grzybicze zapalenie żołędzi, lecz choroba ta najczęściej przebiega bezobjawowo.

Pleśniawki jamy ustnej najczęściej leczy się, stosując miejscowo środek przeciwgrzybiczy, taki jak klotrimazol lub ketokonazol. Jeśli zakażenie występuje u dzieci, otrzymują one nystatynę w kroplach. Zakażenie skóry i paznokci leczy się miejscowo klotrimazolem. W przypadku kandydiazy pochwy można stosować dostępne w sprzedaży bez recepty dopochwowe kremy zawierające mykonazol lub klotrimazol. UWAGA! Zawsze leczony musi być także partner chorej, nawet jeśli nie ma objawów choroby. W przypadku stwierdzenia uogólnionej kandydiazy podstawą leczenia jest dożylne podawanie amfoterycyny lub flucytozyny albo kombinacji ich obu.

Jeśli w czasie pracy stale moczysz ręce, pracuj w rękawiczkach. Po pracy dokładnie umyj ręce i natrzyj środkiem przeciwgrzybiczym.
Noś bieliznę bawełnianą lub jedwabną, która jest przewiewna i pozwala na odparowanie potu. Bieliznę zmieniaj przynajmniej raz dziennie.

Większość lekarzy uważa, że istnieje przewlekła kandydiaza, która występuje u osób z zaburzeniami funkcji układu odpornościowego, zaburzeniami endokrynologicznymi, niektórymi chorobami gastroenterologicznymi i neurologicznymi. Leczenie przewlekłego zakażenia Candida polega na opanowaniu dręczącej pacjenta choroby podstawowej oraz na eliminacji czynników predysponujących do nadkażenia grzybiczego: niektórych leków; bogatego w cukry proste pożywienia oraz potraw bogatych w drożdżaki; wysoko-węglowodanowych warzyw i owoców oraz produktów mlecznych. Lekarz może także zlecić wykonanie badań tarczycy oraz badań na cukrzycę. Ziołowym preparatem wspomagającym leczenie jest wywar esencji herbaty parzonej łącznie z 1-2 g suszonego korzenia berberysu lub gorzknika kanadyjskiego, przyjmowany 3 razy dziennie. Za pozwoleniem lekarza można także przyjmować dziennie:
45 mg żelaza, 45 mg cynku i 200 mcg selenu (nie wolno stosować wyższych dawek selenu).

Grzybica stóp

W przypadku zmian nieustępujących po środkach stosowanych w domu lekarz może zapisać maść lub krem zawierające terbinafinę. Leki są dość drogie, ale zmiany ustępują często nawet w ciągu tygodnia. W trudniejszych przypadkach, gdy infekcja nie ustępuje po leczeniu miejscowym, lekarz przepisuje leki doustne, choć stosuje się je rzadko, ponieważ niektóre z nich mogą być toksyczne dla wątroby. Najczęstsze doustne leki przeciwgrzybicze to gryzeofulwina i ketokonazole. Leczenie takie stosuje się w przypadkach, gdy grzybica zajmuje paznokcie stóp.

AROMATERAPIA
W celu zwalczenia infekcji dodaj do kąpieli 5 kropli olejku z drzewa herbacianego (Melaleuca spp.). Aby uśmierzyć swędzenie, można dodać do kąpieli 2 krople mięty pieprzowej (Mentha piperita) i 4 krople rumianku (Matricaria recutita).

HOMEOPATIA
Aby złagodzić stan zapalny, można spróbować dostępnego bez recepty preparatu zawierającego Calendula. Przy sączących się zmianach skórnych profesjonalny homeopata może zalecić Graphites.

TERAPIE ZIOŁOWE
Mocz stopy przez pół godziny w roztworze 6 łyżeczek gorzknika kanadyjskiego (Hydrastis canadensis) w 1/2 litra wody; można też zasypywać stopy sproszkowaną rośliną albo wcierać codziennie w chore miejsca olejek z drzewa herbacianego (Melaleuca spp.). Można spróbować również innych kąpieli i maści ziołowych, stosując się do instrukcji na opakowaniu: mirra (Commiphora molmol) zwalcza, jak się uważa, grzyby; lawenda (Lavandula officinalis) może redukować zapalenie; krem z nagietka lekarskiego (Calendula officinalis) zalecany jest na gojenie się spękanej skóry.

DOMOWE SPOSOBY LECZENIA
Mocz stopy w ciepłej, osolonej wodzie (1 łyżeczka na filiżankęwody) przez 5-10 minut dziennie. Następnie bardzo dokładnie osusz skórę i wetrzyj sodę lub puder przeciwgrzybiczy. Możesz też stosować dostępne bez recepty środki przeciwgrzybicze. Najskuteczniejsze zawierają kwas undecylenowy, klotrimazol lub rnykonazol. Jeżeli skóra nie jest popękana i nie ma pęcherzy, złuszczający się naskórek możesz usuwać, pocierając go lekko ręcznikiem po kąpieli, przed położeniem leków przeciwgrzybiczych. Uważaj, aby nie podrażnić zdrowej skóry, ponieważ zakażenie może się rozprzestrzenić.

Te same leki możesz stosować na zainfekowane paznokcie, ale nie spodziewaj się szybkich rezultatów. Paznokcie ścinaj dość krótko, usuwaj naskórek wokół i spod paznokcia drewnianym patyczkiem lub wykałaczką, uważając, aby nie zadrapać skóry zdrowej.

ZAPOBIEGANIE
Pamiętaj, aby wkładać klapki pod prysznic i na basenie. Ponieważ ważnym czynnikiem wpływającym na łatwość zakażenia się jest też stan odporności, zmniejszysz ryzyko infekcji poprzez codzienne dokładne mycie i wycieranie skóry stóp oraz stosowanie profilaktyczne ogólnie dostępnych środków przeciwgrzybiczych. Inne ważne zalecenia:

♦    Noś bawełniane skarpetki i buty, w których skóra oddycha.
♦    Nigdy nie wymieniaj się butami, skarpetkami i ręcznikami.
♦    Jeżeli doszło do zakażenia grzybiczego, pierz skarpetki i ręczniki w bardzo gorącej wodzie, a jeżeli to możliwe, gotuj je.
♦    Zwracaj uwagę na stan swoich stóp, jeżeli bierzesz antybiotyk dłużej niż przez 2 tygodnie. Lek ten może spowodować zniszczenie naturalnej flory bakteryjnej, która chroni przed grzybami powodującymi zakażenia skóry.

Nadciśnienie tętnicze – Domowe Sposoby

Porady – Nadciśnienie tętnicze

►    Przygotować świeży sok z buraka czerwonego w następujący sposób: dwa buraki obrać cienko ze skórki i zetrzeć na drobnej tarce (ewentualnie zmiksować). Odcisnąć sok przez gazę, wlać do garnuszka, który należy włożyć do większego naczynia wypełnionego ciepłą wodą i ogrzać.
Do podgrzanego soku buraczanego dolać łyżeczkę soku grejpfrutowego lub łyżeczkę miodu. Pić 2 razy dziennie po 1 szklance po śniadaniu i kolacji przez 14 dni.
►    Przygotować kwas buraczany z 1 kg buraków, które należy dokładnie opłukać, obrać i pokroić w grube plastry. Pokrojone buraki włożyć do kamiennego garnka lub słoja, zalać przegotowaną, lecz przestudzoną wodą tak, aby je przykryła. Położyć kromkę suchego chleba, przycisnąć spodeczkiem i obciążyć. Pozostawić na 6-7 dni. Następnie kwas przecedzić przez gazę, zlać do butelek, zakorkować i wynieść do piwnicy. Pić rano i wieczorem po jedzeniu szklankę kwasu buraczanego z łyżeczką miodu.
►    Obrać i zetrzeć lub zmiksować 1 duży lub 2 mniejsze selery tak, by uzyskać szklankę soku. Pić 2 razy dziennie po 1/2 szklanki. Do soku z selera można dodać łyżkę soku z dzikiego bzu, sok z marchwi lub pomarańczy. Zażywać pieprz Cayenne 3 razy dziennie po 1 kapsułce.
►    Jeśli nie występują schorzenia wątroby, pić mieszankę sporządzoną z 10 dag drobno posiekanego czosnku, który trzeba zalać butelką wytrawnego wina, zakręcić i odstawić na 7-8 dni do przemacerowania. Następnie pić 2 razy dziennie po 1 łyżce przed jedzeniem.
►    Pić przegotowaną wodę z sokiem z aronii, jeść budynie oraz galaretki z sokiem aroniowym.
►    Stosować preparat PADMA-28:1-3 tabletki dziennie.
►    Do szklanki wcisnąć sok z 1/2 cytryny, uzupełnić przegotowaną, niezbyt gorącą wodą i dodać łyżeczkę miodu. Pić raz dziennie szklankę po kolacji na 2 godziny przed snem.
►    Spożywać pestki z dyni (najlepiej około 50 sztuk dziennie).
►    Dodawać do różnych potraw spore ilości świeżego kopru.

►    Zrobić z płótna lnianego lub bawełnianego poduszeczkę i wypełnić ją „do wyboru”: suszonymi szyszkami chmielu, kwiatami polnej koniczyny (białej) albo widłakiem i kłaść ją blisko głowy, ewentualnie spać na niej.
►    Do szklanki przegotowanej wody wlać 2 łyżeczki octu jabłkowego i pić 3 razy dziennie po 1 szklance.
►    Zażywać dziennie 3-4 tabletki dolomitu po jedzeniu.
►    Nasiona wiesiołka zemleć lub utłuc w moździerzu i przyjmować po 1 małej łyżeczce 2-3 razy dziennie.
►    1 stołową łyżkę świeżych, rozdrobnionych liści sałaty zalać szklanką wrzątku, odstawić do naciągnięcia, przecedzić, ostudzić i wypić.
►    1 łyżkę ziela tasznika zalać szklanką wrzątku, zostawić do naciągnięcia i pić 2 razy dziennie po szklance, aż do momentu unormowania się ciśnienia.
►    Pić sok z kiszonych małosolnych ogórków lub kiszonej kapusty.
►    Spożywać sałatki z selera w połączeniu z jabłkiem, czerwonymi burakami i marchwią.
►    Do potraw dodawać duże ilości zielonej pietruszki.

Krzywe nóżki

krzywe nogiJeśli twoje dziecko biegając często się potyka, ma beczkowato wygięte nóżki lub iksowate kolana, konieczna jest wizyta u ortopedy Nie leczona wada może doprowadzić do poważnych zniekształceń stóp i kolan, a także do bocznego skrzywienia kręgosłupa.

U noworodków i niemowląt podudzia mogą być łukowato wygięte na zewnątrz, jakby „prostowane na beczce” (tzw. podudzia szpotawe). Kiedy malec stawia swoje pierwsze kroki, chodzi na tzw. szerokiej podstawie: łatwiej mu bowiem utrzymać równowagę, gdy szeroko rozstawia nóżki. To łukowate wygięcie podudzi nie wymaga leczenia. Zmniejsza się w trakcie wzrostu dziecka. Niestety, często przechodzi w tzw. koślawość.

Iksowate kolana
To często występująca u przedszkolaków wada. Możesz łatwo sprawdzić, czy ma ją twoje dziecko. Gdy leży na plecach ze złączonymi kolanami, odległość między kostkami wewnętrznymi stóp nie powinna przekraczać 3-5 cm (to tak zwana koślawość fizjologiczna, nie wymagająca leczenia). Jeśli odległość jest większa, dziecko powinno być poddane terapii.

Koślawość może być wrodzona lub pozapalna, jako pozostałość po przebytym zapaleniu kości. Przyczyną mogą być też zaburzenia neurologiczne, krzywica lub przeciążenie kończyn dolnych, gdy dziecko jest otyłe. Aparat mięśniowo-więzadłowy nie nadąża za szybkim wzrostem kości i nie jest w stanie udźwignąć ciężaru ciała dziecka.

Jeżeli twój malec nosi nieodpowiednie buty, które nie utrzymują nóżek w prawidłowej pozycji, stopa również może się wykoślawić. Nie leczona wada przenosi się „do góry”, gdyż dziecko musi zachować pionową postawę ciała. Najpierw deformuje się pięta. W dalszej konsekwencji może dojść do bocznego skrzywienia kręgosłupa.

Dziecko, które ma płaskostopie i koślawość kolan, męczy się przy bieganiu, chodzi niezgrabnie, trudność sprawia mu skakanie.